تاریخچه توسعه حمل و نقل ریلی

در دهه 1820، راه‌آهن استولتون و دارلینگتون در انگلستان به اولین راه‌آهن بخار{1}}موفق تبدیل شد. راه‌آهن‌های لیورپول و منچستر پتانسیل عظیم راه‌آهن را بیشتر نشان دادند.

به زودی، راه آهن در بریتانیا و در سراسر جهان فراگیر شد و برای نزدیک به یک قرن پیشتاز حمل و نقل جهانی شد تا اینکه اختراع هواپیما و اتومبیل از اهمیت آنها کاسته شد.

پس از اختراع کابل های هوایی در سال 1888، اولین راه آهن برقی با استفاده از خطوط تماس هوایی در سال 1892 افتتاح شد.

پس از جنگ جهانی دوم، قطارهای دیزلی و الکتریکی به تدریج جایگزین قطارهای{0}}بخار شدند. از دهه 1960 به بعد، بسیاری از کشورها سیستم‌های راه‌آهن سریع-را ساختند. راه‌آهن‌های حمل و نقل نیز به بنادر متصل شده و با کشتی‌رانی شریک شدند و از کانتینر برای حمل مقادیر زیادی کالا استفاده می‌کردند که هزینه‌ها را به میزان قابل توجهی کاهش می‌داد.

در حال حاضر، 144 کشور از 236 کشور و منطقه در سراسر جهان حمل و نقل ریلی دارند (از جمله شهر واتیکان، کوچکترین کشور جهان)، که تقریباً 90 مورد از آنها خدمات ریلی مسافری را ارائه می دهند. راه‌آهن همچنان قدرتمندترین روش حمل‌ونقل جهان است و جایگاهی غیرقابل جایگزین دارد.

اولین راه آهن چین، راه آهن ووسانگ، در شانگهای توسط بریتانیا ساخته شد، اما بعداً توسط مقامات محلی چینگ خریداری و برچیده شد. اولین راه آهن و لوکوموتیو بخار که به طور رسمی مورد استفاده قرار گرفت توسط معدن زغال سنگ Kailuan ساخته شد که توسط لی هنگژانگ تأسیس شد.